Kategoria: Zdrowie | Opublikowano dania 15-08-2010
Przy wadzie wzroku promienie świetlne wpadające do oka nie ogniskują się na siatkówce, ale przed nią, gdzieś w ciele szklistym lub za siatkówką. W zależności od tego wady wzroku dzielimy na: krótkowzroczność, nadwzroczność i astygmatyzm. Istnieją też wady złożone. W przypadku oka krótkowzrocznego skupienie wiązki światła położone jest przed siatkówką i by tę wadę wyrównać, potrzebna jest soczewka rozpraszająca (minusowa). Przy nadwzroczności promienie światła skupiają się za siatkówką i oko wymaga soczewki skupiającej (plusowej). Moc soczewki okularowej wymaganej do korekcji wad wzroku określamy w dioptriach.
Z wiekiem dochodzi do osłabienia zdolności oka do akomodacji, czyli do zogniskowania na siatkówce obrazu przedmiotu położonego w bliskiej odległości od oka, co wymaga dodatkowej korekcji okularowej do wyraźnego widzenia z bliska. Znakomita większość osób po 40. roku życia potrzebuje okularów do bliży. Jest to starczowzroczność, prezbiopia. Astygmatyzm jest złą cechą, w której promienie świetlne nie są skupione w jednym punkcie, tworzą dwa ogniska położone w różnych odległościach od siatkówki. Osoby z tą złą właściwością odbierają obraz nieostry. Astygmatyzm wymaga zastosowania soczewek cylindrycznych.
Wady wzroku można korygować za radą okularów lub soczewek kontaktowych. Istnieje wiele rodzajów szkieł okularowych i kilka soczewek kontaktowych. Ich doboru może dokonać tylko lekarz okulista, po badaniu narządu wzroku, ustalając prawidłowe wartości korekcji i przepisując receptę na szkła okularowe albo soczewki.
Powiązane wpisy: