Doom jest doskonałym przykładem tego jak z genialnej gry komputerowej można zrobić znakomitą planszową grę. W oryginale Doom opowiadał o losach samotnego żołnierza, który musi przedzierać się przez zaatakowaną stację kosmiczną i niszczyć hordy przybyszów z innej planety.
W grze planszowej o tym samym tytule autorzy zastosowali bardzo nowatorskie rozwiązanie. Do pięciu graczy może grać po stronie ludzi, a jeden może kierować obcymi. Na początku ludzie losują zestaw charakterystyk, którymi będzie się odznaczał ich żołnierz. Są to takie zdolności jak zwiększona liczba zdrowia, mocniejszy pancerz, czy też większa liczba punktów ruchu.
Gracz kierujący najeźdźcami jest mistrzem gry, który to układa planszę składającą się z kwadratów przypominających puzzle. Czyni to zgodnie ze projektem zamieszczonym w instrukcji. Dla utrzymania klimatu grozy mistrz gry dokłada kolejne fragmenty planszy wówczas jak gracze otworzą prowadzące do danego pomieszczenia wrota.
Marines w każdej turze mogą dokonać jednej z akcji – ruch lub atak. Walka z obcymi przeprowadzana jest za pomocą rzutu kostką. Kości nie są jednak standardowe i oprócz normalnych wskaźników znajdują się na nich takie oznaczenia jak liczba zadanych obrażeń, celnośc, czy ilość wykorzystanych naboji. Każda broń ma nieco inny komplet kości których trzeba użyć przy sprawdzaniu jej skuteczności.
Cel gry planszowej jest prosty – Marines muszę znaleźć wyjście z labiryntu i przez nie się ewakuować, natomiast mistrz gry musi zabić naszych śmiałków 7 razy. Trzeba przyznać, że gra jest naprawdę świetna i sprawia ogrom frajdy. Minusem jest tylko długi czas parti i na pierwszy rzut oka pogmatwane zasady, których nie ma na szczęście wiele, bo tylko sześć kartek.
Powiązane wpisy: