Kategoria: Bez kategorii | Opublikowano dania 22-11-2009
W literaturze po raz 1-wszy termin „agroagroturystyka” został wykorzystywany przez Stendhala w książce Pamiętnik turysty w 1837 roku W języku polskim słowo agroturystyka pozostało po raz 1-wszy wprowadzone przez Xawerego Łukaszewskiego w „Słowniku podręcznych wyrazów obcych i osobliwych w języku polskim stosowanych” wydanym w 1847 roku w Królewcu. W słowniku języka polskiego pod hasłem „agroturystyka” czytamy: „…zorganizowane zbiorowe, lub osobiste wyjazdy oprócz miejsce stałego zamieszkania, wędrówki po obcym terenie, mające cele krajoznawcze lub będące formą czynnego wakacjach…”. Dwaj szwajcarscy ekonomiści W. Hunziker i K.Krapf uznali, że agroturystyka to „…całokształt stosunków i zjawisk związanych z podróżą i pobytem w jakiejś miejscowości ludzi przyjezdnych, jeżeli pobyt nie wynika z motywu osiedlenia się (agroturystyka) i poprzez to nie wiąże się z jakąkolwiek działalnością zarobkową” Kobiety i mężczyźni sami autorzy stworzyli definicję wyrazu „wczasowicz”, które miało oznaczać „…osobę, która udaje się poza miejsce stałego zamieszkania w celach poznawczych, wypoczynkowych, zdrowotnych, rodzinnych, sportowych, kulturalnych, rozrywkowych albo religijnych, lecz nie w celach zarobkowych”.
Powiązane wpisy: