Ćwiczenia grzbietu nie są niezbędne dla rozwoju mięśni brzucha, ale zdrowo jest zachować równowagę pośród współpracującymi ze sobą grupami mięśni antagonistycznych. Najgodniejsze polecenia jest ćwiczenie w leżeniu przodem na ławce lub podobnym legowisku, tak by od pasa móc zwisnąć z unieruchomionymi stopami. Z rękami przy głowie (nie splataj na niej palców), utrzymując głowę, barki i łokcie odgięte wstecz, unoś powolnym ruchem do poziomu i opuszczaj tułów.
Wykonując abs2 wystrzegaj się ćwiczeń, w których pracę wykonują mięśnie lędźwiowe , a oprócz tego takich, w których ułożenie ciała pozwala wszyscy wygiąć się w krzyżu: oba wspomniane ćwiczenia trzeba odrzucić. Istnieją lepsze. Jednak sedno proponowanej metody polega nie na ćwiczeniach samych w sobie, a w sposobie ich wzajemnego oddziaływania.
Zasada abs 2 jest następująca: leżąc na plecach z wyprostowanymi nogami, mięśniami brzucha są w stanie unieść ramiona ok. 30° nad ziemię. Prawie każdy ruch, polegający na uniesieniu ich wyżej, odbywa się dzięki działaniu innych mięśni, a mianowicie lędźwiowego i lędźwiowo – biodrowego (biegną od przedniej powierzchni kości udowych pod kością łonową do dolnych sześciu kręgów kręgosłupa). Zginają one tułów w kierunku ud, bardzo podobnie jak mięśnie brzucha, natomiast posiadają o kilka obszerniejszy zakres działania: pozwalają dociągnąć klatkę piersiową do kolan.
Tkanka tłuszczowa – różni się od mięśniowej. Grubsza albo cieńsza warstwa sadła pokrywa nie tylko mięśnie brzucha. Im jest ona grubsza, tym trudniej zauważyć istnienie mięśni pod spodem, nawet, gdy są one znacznie rozwinięte dzięki abs2.
Powiązane wpisy: